------------------------------------------------
Ook op Google+ (met discussie)
Halbe Zijlstra verdedigt zijn beleid van bezuinigingen in de cultuur, maar hoe kan hij dat verantwoorden als de baten en de schade niet berekend zijn? Rekent Zijlstra zich rijk?
Als je zit heb je geen benen nodig en in zittende toestand kan je lang volhouden dat je zonder kan. Maar er komt zonder twijfel een dag dat je weer moet gaan staan en dan weet je dat je ledematen nooit moet verkwanselen.
Halbe Zijlstra weet waarschijnlijk best dat hij de ledematen van de cultuursector niet moet amputeren, maar hij denkt waarschijnlijk dat hij iedereen wel een jaar of drie, vier in zittende toestand kan houden. Stilstand.
Zijlstra calculeert. Niet de kosten van de reparatie van de cultuursector op de langere termijn, maar hij berekent het snijvlak van zijn beleid met zijn termijn in de regering. Hierna gaat hij voor een groot adviesbureau aan de slag als interimmer of iets dergelijks. Hij hoeft niet na te denken over de kale vlakte die straks weer vruchtbaar gemaakt moet worden.
Zijlstra is een marketingman. Marketingmannen bedenken nooit welke oplossing het beste bij een probleem past. Ze stellen vast wat het gewenste resultaat is en werken terug naar het probleem. Hun 'oplossing' is zelden organisch of duurzaam, steevast van cosmetische aard en beperkt houdbaar. En ze leveren bij voorkeur hun feitenmateriaal niet aan, om te voorkomen dat iemand iets anders bedenkt.
Zijlstra werkt echter niet voor een commercieel bedrijf. Hij is in dienst van ons allemaal en hij hoort zijn beleid te onderbouwen met feiten die wij allemaal mogen inzien.
Vraag Zijlstra dus om zijn feitenmateriaal openbaar te maken. Teken de petitie: http://becijferbezuinigingschade.petities.nl/
Op de blog van Blok reageerde Wilders via Twitter ook met de opmerking 'Kogel van links?'
Lef van Wilders, om het mantra 'de kogel komt van links' erbij te halen.
We weten dat de Alphense schutter op de PVV stemde. Wie dat durfde te zeggen, werd bijkans gekielhaald (door rechts én links). Maar goed, in het kader van Wilders' uitingen mogen we nu dus zeggen dat die kogel(s) in Alphen van de PVV-kant kwamen?
Dat Blok zich onveilig voelt kan ik me goed voorstellen. De aanhang en medewerkers van Wilders steken hun intimidaties en agressieve trekken niet onder stoelen of banken.
Wilders claimt graag de positie van de bedreigde. Waren er eigenlijk ooit concreet bedreigende situaties rondom Wilders? Ik geloof er niets van. De beveiliging is waarschijnlijk onderdeel van Wilders' propaganda. En dat kost ons bakken met belastinggeld. (Maar ook dat mag je eigenlijk niet zeggen, geloof ik.)
Andersom is de samenleving weerloos tegen PVV-geweld. Daar hebben we wel concrete voorbeelden van. Herhaling: daar hebben we wel concrete voorbeelden van.
De blog van Michiel Blok: http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/de_ironie_van_de_hypocrisie/
Francisco van Jole, Het Hitler-taboe: http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/het_hitler_taboe/
Ook over dit onderwerp, Iets met woorden: http://www.ietsmetwoorden.nl/blog/?p=389
Computerspelletjes, zegt McGonigal, geven in vele opzichten meer voldoening dan de echte wereld: de taken zijn duidelijker en beter omlijnd, feedback en beloningen (volledig virtueel) volgen onmiddellijk en zijn alomaanwezig. De spelers smeden vriendschappen, vooral wanneer ze teams kunnen vormen en daarnaast geven ze deelnemers de kans om hun talent en progressie aan de wereld te demonstreren.
Managementconsultants - altijd op zoek naar manieren om personeel te motiveren - kunnen een boel leren van Blizzard Entertainment, de bedenker van World of Warcraft. Dat bedrijf weet namelijk maar al te best hoe het zijn spelers gelukkig en productief kan houden.
Computerspelletjes hebben geen last van ruis in het systeem door sociaal gedrag. Geen vriendjespolitiek, geen leugentje om bestwil, geen dubbelzinnige communicatie.
Wat managers kunnen leren van computerspelletjes is dat computerspelletjes een waardevrij sociaal systeem hanteren en mensen niet. Mensen kunnen zoiets niet consistent volhouden.
